Mostrando entradas con la etiqueta Club. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Club. Mostrar todas las entradas

27/8/12

Xornadas en Louro

Coma ben sendo case tradicional, unha sección moi importante do club, trasladouse ata Louro (Muros) para compartir un fin de semana. Climatoloxicamente falando, estivemos no paraíso pois tivemos de todo: algunhas pingas de auga, nubes, vento, sol, calor…

Comezou o venres coa chegada ao punto de destiño: a residencia dos Franciscanos de Louro.

Tras saudar ao cronista e familia, dirixímonos ata o primeiro punto da xuntanza gastronómica-festiva-deportiva: degustación de cervexa no novo miradoiro de Lira. Nesta ocasión dimos boa conta dun dos famosos queixos do Mestre Juan, mais nesta oportunidade sen dificultades orográficas para comelo posto que estivemos sentados ao tempo que tratamos de admirar a posta de sol sobre o cabo Fisterra. Tamén tivemos oportunidade de aprender algo da lingua dos cabalos... Como había algunhas nubes polo medio non  conseguimos ver Fisterra e o sol xuntiños pero puidemos tirar algunhas fotos fermosas do ceo.

A segunda parada, xa na noite, foi achegarnos ata a Parrillada California para amosarlles a Juan e a Ana como se fan as fideuás en Louro: puro marisco con espaguetes. A sobremesa, incluída no menú, (xa sabedes que se non Sobrinoff non o probaría) foi a tortilla romana, postre típico de Muros e de dificultosa elaboración, tal e como se encargou Rogelita de lembrarnos…




Tras a cea, tomamos uns dixestivos no Muíño.

O sábado, tras facernos coas sardiñas correspondestes e a carne para a churrascada do domingo, marcharmos ata Lira, onde poidemos comprobar que o seu longo hórreo (máis ca do Carnota) mide exactamente cincuenta pasos de Sobrinoff (haberá algo moi longo ou alguén moi curto?).

Ademais constatamos a obsesión dalgún membro do club polo gusto polo alleo, ben sexa limóns para gin-tónics, ben sexan mazáns para constatar o seu grao de acidez.
 
Logo fomos comprobar o final dunha etapa da Volta: Miradoiro do Ézaro: desembocadura do Xalla e o cabo Fisterra. Gustáronnos as vistas e compadecemos aos ciclistas.

Despois descubrimos uns dos secretos desta costa: o porto e a praia de Quilmas. Un lugar idílico.


Cando regresamos a Louro, a perfecta cociñeira (descoñecemos o número das súas estrelas Michelin) xa nos tiña preparado o aperitivo (para que describilo polo miúdo… só dicir que comezaba con vermú reserva Izaguirre).


E mentres uns andaban co aperitivo outros prepararon a sardiñada que comezou tras dar boa conta das empanadas (como estaba a de calamares…), postres, licores pero sobre todo, toda unha lección na elaboración de gins-tónics. Dúas xenebras galegas (Platu e Nordés), uns oito tipos de tónicas, lima, limón, laranxa… e as mestras mans do director de “Muy Interesante”, “Historia y Vida”, “Descubrir el arte”, “Runners”, etc…..

 E da mesa directamente á praia, a traballar sobre a area, mesmo conseguindo que as criaturas próximas se alonxaran voluntariamente ao asustarse dos ronquidos que o noso grupo producía.

Tras un cambios de plans xa en ruta para Noia, paramos en O Freixo a degustar unhas ostras, pementos, calamares e berberechos. Rematamos o día, quero dicir a noite, en Muros.

O domingo: varias opcións. Camiñantes ata Muros, paseantes por san Francisco e trote por Monte Louro. Outro segredo persoal ao carallo: xa coñecen a miña ruta preferida.


 Logo, a Praia, onde os visitantes quedaron abraiados polo do domino do noso club da técnica do piragüismo: case coma David Cal e Teresa Portela.
(Mellor amosar esta foto e non calquera outro documento gráfico que recolla a depurada técnica destes piragüistas)

E despois o de sempre, aperitivos, sopa fría melón, gazpacho de sandía, churrascada, sobremesa, e gins-tónics. Non quero estenderme en demasía na controversia acontecida na mesa sobre os quilos máximos dos xabaríns nin sobre as formas dos seus restos orgánicos. Tan só deixar constancia dun elemento gráfico.
Esta foto procede do blog Natruraleza Viva Almeriense y se anota que es "Excremento de Jabalí (Sus scofra). Plastas circulares de 4-5 cm de diámetro que se agrupan en forma de morcilla".

Deste xeito tan escatolóxico rematamos a fin de semana e case sen lembranos dos ausentes...

28/1/12

No Cúrcuma e con Noise Project

Tras duras semanas de lesións e fisios, adestramentos pola ría do Burgo, as primeiras series… o xeneral encargado das actividades lúdicas do club organizou unha espléndida sesión nocturna de recuperación. Esixindo máxima puntualidade, reuniunos no Cúrcuma, na rúa Marconi da Coruña, para deleitarnos co seu menú degustación: completo, variado, saboroso. Fixádemos que ata o Comensal Austero non perdoou a sobremesa…

Media hora de que comezara o concerto, xa estaba a plana maior do club no Mardi Gras da Coruña: O noso organizador encantado de saudar, e ser saudado por outro traballadores e traballadoras da empresa… pero cunha notable diferencia de idade…  Teremos un Peter Pan no club? Creerase alguén que por andar coa xente nova un non avellenta? Canto máis novo sexa o grupo de música a escoitar menos anos teremos?

Sen puntualidade británica deu comezo o concerto de Noise Project, un grupo de Valga con moita experiencia en concurso tal e como podedes ler na Fonoteca. Un grupo que fan da distorsión progresiva, do barullo melancólico a súa guía vital. Destacan pola intensidade e por un rock progresivo e avanzado tal é como se pode apreciar nesta ligazón e nestes dous vídeos.




Un apuntamento final. O concerto rematou cunha peza adicada á Bela Otero, persoa tamén de Valga. Como a información ofrecida no concerto sobre esta apaixoante muller non foi de todo exacta podemos dicir dela que… Agustina Otero Iglesias naceu en 1868, morreu con 96 anos en Niza. Deixou á pobreza da súa familia con tan só trece anos despois de ser violada e cunha pelves rota e estéril para toda a súa vida. En París a súa fermosura e o seu xeito de bailar toleou a máis dun (din que ata se suicidaron sete pretendentes ao non acadar o seu amor). Din que tiña un tipazo de escándalo: pescozo de cisne, cintura de avespa… Foi a española máis famosa en París. Morreu pobre mais… sempre poderemos lembrala ao contemplar as cúpulas do hotel Carlton de Cannes pois afírmase que o arquitecto que as deseñou inspirouse nos peitos desta pontevedresa, a Bela Otero. Por certo, non deades creto a todos os amantes que lle adxudican.

16/1/12

Entrevista en Radio Oleiros


A invitación de Nano García, o Presidente do Club de Atletismo Panadería de Osedo e o Cronista, participaron no programa de Radio Oleiros “Sintonía Deportiva”. Acompañounos Plácido Lizancos, quen fora profesor de Pachuco a quen cualificouno de “pirata” (por que sería?) e de traste.

Se tedes paciencia, e dispoñedes de quince minutos,  podedes escoitar o pod-cast nesta ligazón.

Tratamos de mentir o mínimo posible e de divertinos o máximo posible. A experiencia foi moi agradábel a pesares dos intentos do señor presidente de rebentar a entrevista con alusións persoais (xeneral Sobrinoff, Michu-Michu…) 

Ao rematar, e por non perder o seu tradicional costume, o Presidente invitou aos participantes a un magnifico xantar no restaurante El Refugio que como ben sabedes está moi próximo á emisora.

12/3/11

Carnaval, carnaval

Un año más, los miembros y miembras de nuestro club cumplimos con la sana costumbre de celebrar los Carnavales con la tradicional cena anual.

En esta ocasión la temática de los disfraces era libre , dado que, tras varias reuniones entre el presidente y el vicepelota, fueron incapaces de acordar un motivo común para que no fuese cada uno de lo que le saliese de los genitales externos. DIMISIÓN, que diría la Nutria de Montrove.


Con las sentidas ausencias de nuestro maratoniano cronista, de su santa y de la Nutria y su incansable jefa, nos encaminamos al restaurante Los Manueles, donde el General Sobrinoff había reservado la mesa para 9, no cayendo en la cuenta de que en realidad eramos 11, error lógico en él que, como todos sabemos, cuenta con los dedos y, evidentemente, le faltaron manos...

Solventadas las dificultades, dimos cuenta de una frugal cena a base de chipirones, croquetas, tortilla, entrecôt , postres (sí) y los inevitables vinos gallegos y riojanos .

Aprovechando la euforia reinante, el Presi intentó, en vano, convencernos de la conveniencia de hacer una escapada turística a la bella Venecia, último antojo de nuestro adinerado mecenas. La propuesta quedó descartada aunque no dudamos que en breve lo volverá a intentar. Mayoritariamente ,los allí presentes nos decantábamos por un fin de semana etílico en Ribadavia ó, como mucho, en la Ribera del Duero. Decisión aplazada hasta la vuelta de los ausentes.

El gin-tonic de rigor fue despachado en el American Corner adonde acudimos con nuestros variopintos atuendos de Diablesa, Pocahontas, Dama medieval, Payaso (el triatleta, no se tuvo que esforzar), D´Artagnan, Marinerito (el presi, con su traje de Primera Comunión, que aún le sirve), Aladín y los disfraces estrella de la noche ,los del maestro y su Sta. Ana ,de policías de Nueva York, muy logrados pero con un evidente mal cálculo de las tallas elegidas, que dejaban al descubierto la gran ganancia de peso que han experimentado ambos desde que abandonaron la férrea disciplina atlética del club. Esperemos que vuelvan a ella en breve.

Nos acompañaron tambiéen Bernardo y su novia , murciana y más guapa que él.

Sin más, nos despedimos de la nuit a una hora prudente, que al día siguiente todos teníamos cosas que hacer, aunque ninguno recordaba qué. Dormir , supongo.


28/12/10

¡ Gracias Presidente !


En el día de hoy, nuestro vitalicio presidente me ha hecho llegar la noticia de que, por fín, vamos a disponer de una equipación acorde con la categoría de los integrantes del club.

Así, ha encargado a la casa Nike unas magníficas prendas de manga larga, con tecnología Dri fit, apropiadas incluso para las temperaturas más extremas, ya sean de frío, de lluvia, de nieve ó de lo que carallo sea.

Ansiosos estamos de que nos lleguen, parece ser que pronto, puesto que la personalización va a ser mínima (sin chino panadero) y el logo va a quedar reducido a la mínima expresión.

En la foto se aprecia el modelo elegido, un diseño y una calidad que compensan el desembolso económico o mejor dicho, la inversión en publicidad. Gracias, Presidente.

1/12/10

Junta Anual Ordinaria

El pasado sábado 27 de noviembre se desarrolló la junta directiva anual. Después de aceptar el regalo presidencial y tras dar cuenta de vinos locales y exóticos, el señor presidente tuvo a bien comunicar lo siguiente:

1º NUEVA JUNTA DIRECTIVA
PRESIDENTE DE HONOR (fundador del club): Juan Carlos R.
PRESIDENTE (máximo accionista con el 52%): Pachuco M.
VICEPRESIDENTE (mano derecha): Álvaro Valentín G.
VICEPRESIDENTE ECONÓMICO (mentor, consejero y abogado personal del Presidente): Raúl Antonio S.
DIRECTORA GENERAL: Teresa G.
DIRECTOR DEPORTIVO: Julio José S.
DIRECTOR DE INFORMATIVOS: José Antonio M.
DIRECTOR MÉDICO Y DE ANTIDOPAJE: José María P.
DIRECTORA DEL BUFETE DE ABOGADOS: Elena G.
DIRECTORA DE RELACIONES INTERNACICONALES: Raquel M.
DIRECTORA DE RECURSOS HUMANOS: Isabel B.
CAPITANA Y ESTRELLA: Pilar C.
DIRECTORA DE RELACIONES GUBERNAMENTALES: Ana A.

2º Lectura, para su posterior firma, del siguiente documento:
Con fecha 27 de noviembre del 2010, Francisco M. Y Raúl S., Presidente y Vicepresidente 1º Económico del Club de Atletismo Panadería D´Osedo, damos fe, que el día 1 de Enero del 2013, DM, haremos traspaso de poderes, hacia la persona de D. Álvaro Valentín G., el cual será el nuevo Presidente del Club hasta las próximas elecciones (En caso de corrupción, intolerancia, desavenencias, malversación de fondos o mala gestión del Club, como tenemos la mayoría de las acciones, podemos volver a nuestros cargos sin previo aviso). Firmas de las personas citadas.


Hasta aquí la trascripción. Como cronista imparcial de los hechos,debo manifestar que, tras la lectura de la documentación anteriormente expuesta, las quejas y protestas convirtieron nuestra mesa en el centro de atención del restaurante. Acusaciones de machismo por incumplimiento de la ley de paridad en altos cargos, falta de consideración con la persona que más trofeos aporta al club (que no la única, eh), ausencia de secretario o secretaria en la nueva Junta Directiva, situación de indefensión legal absoluta ante los dictatoriales manejos del Presidente y de su pelota oficial (confiesa, ¿quién te pagó las dietas para ir a San Sebastián?, ¿quién te regaló unas empanadas y varias chapatas?, confiesa ahora o calla para siempre). Es decir, continuamos con la habitual situación caótica del club. Menos mal que lo que tenemos que desmostrar, lo demostramos en el asfalto...

6/8/10

Asamblea General Extraordinaria

CONVOCATORIA DE ASAMBLEA GENERAL EXTRAORDINARIA :


Por orden del Sr. Presidente se convoca a todos los miembros del club a una reunión que tendrá lugar el próximo MARTES - 17 a las 20,30 h. en primera convocatoria y a las 20,35 h. en segunda convocatoria (en lugar a designar,que podría ser la Cafetería Montrove),para tratar los siguientes puntos:

Punto 1 .- Elección del destino al que el mogollón panaderil viajará en el puente de Octubre del presente año. Cada uno llevará las sugerencias que estime oportuno,convenientemente documentadas como ya ha hecho el Sr.Souto en el día de ayer. Por falta de tiempo,no vale proponer Oceanía.

Punto 2 .- No hay.

10/9/09

A crise do club en Youtube

Estreamos canle de vídeo en Youtube:



NOTA: Fíxádevos na actitude da "Nutria de Montrove"; non para de comer.

2/9/09

Crisis en el club: respuesta urgente del Presidente

Después de lo leído y del intento de traición a los honores de mis triatletas, este sábado habrá que tomar una drástica decisión. Primero escucharemos sus alegaciones, y después decidiremos toda la junta directiva.

1/9/09

Crisis en el Club: moción de censura contra el tesorero

Texto leído a los postres de una sardiñada:


En Muros a 29 de Agosto de 2009

Con la venia del Sr. Presidente, D.Francisco Martinez Blasco, se me ha hecho portavoz del club en el tema que a continuación nos va a ocupar.

El día 8 de agosto de 2009 se celebró en el restaurante “el 13” de Sta. Cruz una Asamblea General Extraordinaria del Club de Atletismo Panadería D´Osedo, convocada de urgencia dada la gravedad de los hechos que en ella se iban a tratar.

No pudieron asistir el Sr. Presidente, por motivos laborales, el Cronista, por enfermedad de un familiar y el Comesal Austero, por hallarse ausente y, según se desprende de la conversación teléfónica mantenida con él, en evidente estado de embriaguez.

El punto único del día era la valoración de la actitud de uno de los miembros del club, concretamente del tesorero, con respecto a la participación en el triatlón de Oleiros de la Nutria de Montrove y del Furacán do Miño. Fuentes extremadamente solventes hicieron llegar a nuestros oídos expresiones irrepetibles y deseos de fracaso traicioneramente hechos, tales como “ a ver si les bajáis los humos a esos dos” así como análisis hechos con sorna de los puntos flacos de los dos valerosos triatletas.

No contento con ello, llegó a enviar SMS en tono jocoso, como “disfruta del sabor dulce del Moet Chandon ,que mañana toca el salado del agua de Mera” e incluso amenazantes ,como “mañana a las 6 y 5 soltamos a la perra” en clara alusión al tiempo que pensaba que podíamos tardar en terminar la prueba.

Analizados los hechos, todos los presentes estuvieron de acuerdo en que, una vez escuchadas las alegaciones que el mencionado comensal tenga a bien hacer, se proponga una moción de censura contra él como tesorero del Club, labor de la que, por otra parte, debería rendir cuentas al menos una vez en la vida.

La ratificación de la moción se retrasará hasta el día 5 de Septiembre, fecha en que el Presidente celebrará su cumpleaños y aprobará el resultado que depare la votación.

17/1/09

Carta al señor Presidente

El pasado viernes, 17 de enero, y a través de las manos de una persona "neutral" (El Maestro) le fue entregada al señor Presidente la siguiente misiva de parte de El comensal austero, El famcaéutico veloz y del Cronista:


"Estimado señor Presidente:

En calidad de, modesto, representante de dos miembros de su atlético club y en mi propio nombre, me atrevo a presentar tres recibos en concepto de estancia, breve, en el Balneario de Guitiriz por si tiene a bien resarcirnos de los gastos derivados de la misma.

Es de todos conocida, véase el último comentario en su blog, su querencia por el equipo de fútbol que tantas y tan buenas noches de deporte le hace pasar. A pesar de ello, tres modestos atletas que sudan su camiseta, que le aportan excelentes marcas y gran repercusión mediática, nos atrevemos a sugerirle que nos reponga los gastos ocasionados en el Balneario de Guitiriz (el kilometraje y la cena se la pasaremos oportunamente en otra ocasión) Dicha estancia en un establecimiento de aguaterapia o SPA (Agua Por Salud) ha sido considerada imprescindible por los tres sufridos atletas para la recomposición de sus maltrechos y maltratados músculos. La situación se hacía insostenible. Era urgente una reparación material de fibras, cartílagos y tendones. Lo hemos logrado. El tratamiento, como se verá en las próximas competiciones, ha sido todo un acierto. ¿Tendremos éxito en nuestra humilde, insignificante y primera solicitud?

Sin otro particular y a la espera de sus, generosas, noticias, reciba, señor Presidente, un cordial y afectuoso saludo.

En Montrove, a 16 de enero de 2009"


¿Tendrá los efectos deseados?


27/2/08


Por orde do señor Presidente do club, o pasado sábado celebrouse unha Asemblea Extraodinaria. A orde do día contiña un único punto:

"Estudo, e aprobación se procede, da proposta do señor presidente sobre unha viaxe a Londres".


Efectivamente, ímonos á capital da Pérfida Albión.

Co gallo de estudar o recorrido do maratón londinense o Presidente propuxo, e asemblea aprobou por unanimidade, realizar unha viaxe preparatoria a principios de maio. A elección das datas fíxoa en función do calendario aprobado: entre o maratón de Madrid e os 50 quilómetros de Allariz (sempre pensando no ben dos seus atletas) Os gastos de aloxamento corren a cargo do patrocinador. Pola manutención non hai de que preocuparse: empanadas de Osedo para todos e todas .


¡Por fin seremos un club internacional!

19/6/07

Acta da Asemblea Xeral Anual

Co obxectivo de pechar a tempada e celebrar a asemblea anual do clube, os atletas e as súas parellas foron invitados polo excelentísimo señor patrocinador a unha cea de confraternidade.

Durante a longa velada iniciada ás 20.30 horas do sábado, os comensais (nada austeros nesta ocasión) poideron degustar a calidade das empanadas do xa afamado forno da Panadería D´Osedo así como dar conta (¡que ben cortas o xamón Maestro!) dun impresionante cuarto traseiro dun ser desgraciado (hai que ser desgraciado, vivir para ser comido), o señor cocho. Que gran calidade e abundacia tivo a sobremesa (hum....) que mesmo chegou a provocar o feito insólito de que o noso Moisés (coñecido en crónicas anteriores como Comensal Austero) repetíu de forma reiterada bocados e bocados dos doces da mesa (¡quen o ía dicir de ti!)

Da abundancia das bebidas é mellor non publicar nada, non vaia ser que o xa respectado clube adquira unha inmerecida, á par que innecesaria, fama.

Foron excelentemente acollidas as persoas que tiveron a ben acompañarnos sen formar parte, aínda, do clube. Ista edición dixital non publica comentarios machistas, nin asume as opinións sexistas pronuncianadas por algún membro do clube sobre estas visitas.

Tras a interminable cea, e xa con algunhas ausencias, sendo as 01.30 horas do domingo, o señor presidente do clube deu comenzou á asemblea xeral ordinaria. A súa proposta de cargos foi aceptada con disciplina:
-Presidente de honra e socio fundador : O Maestro.
-Vicepresidente e Man Dereita: o que nin pilla nin durme fóra da casa, A. Valentín.
-Tesoreiro Milagreiro e Asesor Fiscal: o exComensal Austero, máis coñecido desde Allariz como Moisés.
-Capitana do Equipo: a que non deixa pillar nin durmir fóra da casa ao Vicepresidente.
-Xefe da Asesoría Médica e experto en productos dopantes: O Farmacéutico Veloz.
-Xefe do Negociado de Relacións Institucionais: o experto en atopar faltas nas prendas de Inditex, antes coñecido por Triatleta.
-Figura indiscutible: a que non sabe mercarse a roupa soa, anteriormente coñecida como a keniata de Montrove.
-Xefe do Gabinete de Prensa: o blogista.

Como segundo punto da orde día foi negociada duramente polo representante sindical do clube a adquisión de novas prendas deportivas que estean á altura dos resultados dos atletas. Por decisión maioritaria, demandouse a adquisións de forros polares para todos. Xa estamos fartos de pasar frío cando esperamos polo premios da keniata de Montrove. ¡Ou que deixe de gañar trofeos ou que nos abriguen!

Como terceiro punto da orde do día, o señor patrocinador e presidente (que forma de acumular cargos, jefe) propuso a designación dun capitán. Ista proposta debémola enmacar na súa liña de dividir e de buscar pelexa entre os sufridos atletas. Afortunadamente xente de máis idade tivo a ben facer a proposta de elevar a ista importantísima categoría, ao Maestro (¡que grande eres!), contando co apoio unánime dos presentes.

Finalmente, e antes de disolvernos baixo a chuvia, abordouse a cuestión do calendario da vindeira tempada. Designouse a proba dos 10 quilómetros da Coruña en outubro como proba inicial de entreno, e a Pedestre de Santiago como a do inicio oficial da tempada. Igualmente, insistiuse na importancia de facernos un clube internacional, correndo algunha proba en Portugal.

Sen máis asuntos que beber digo tratar, e sendo as 2,20 minutos do domingo 17 de xuño, levantouse a sesión.